jest to procedura zorientowana na diagnozę problemu pacjenta oraz dostarczenie mu wiedzy i motywacji niezbędnej do podjęcia pracy nad nim. Na ogół poprzedza właściwą terapię. Niekiedy uzupełnia ją lub wręcz zastępuje, koncentrując się edukacji i poradnictwie.
    procedura pomocy psychologicznej bazująca na psychodynamicznej koncepcji relacji terapeutycznej jako modyfikującej i umożliwiającej dojrzewanie relacji z wewnętrznymi obiektami. Wzbogacona o myślenie paradoksalne, zorientowane na sposoby radzenia sobie z trudnościami i aktywację zasobów wewnętrznych, wykorzystuje twórcze sposoby adaptacji poprzez zmianę indywidualnych ram odniesienia, akcentuje osobisty wybór i odpowiedzialność.
    procedura adresowana do osób względnie dobrze funkcjonujących, stawiających sobie za cel podnoszenie własnych kompetencji psychologicznych i społecznych. Wyrasta z paradygmatu psychologii zdrowia i wzrostu; obejmuje naukę radzenia sobie ze stresem, zmianę wzorców reagowania, poprawę komunikacji w relacjach, rozwój empatii i współczucia.
    procedura skierowana do grup osób, połączonych specyficznymi więzami miłości i zależności. Bazuje na myśleniu systemowym, strategicznym i teoriach komunikacji z ich założeniem, że nie pojedyncza osoba jest nośnikiem patologii, ale zaburzony jest system interakcji w rodzinie, związku. Jednostka jest postrzegana jako biorąca udział w podtrzymywaniu niosącej cierpienie (i potencjalne wyzwolenie) sekwencji zdarzeń.
   

badania neuropsychologiczne, diagnozowanie poziomu dysfunkcji o.u.n,

badania poziomu rozwoju intelektualnego oraz procesów poznawczych,

badania cech osobowości,

opiniowanie psychologiczne.